Tu nie chodzi o to, że na moim blogu zrobiło się ponuro (?) od ostatnich wpisów. Nie stwarza się tu aury rozpaczy, dołu spowodowanego "bólem przemijania", czyli niczym racjonalnym. To jest po prostu życie w tej tak zwanej Innej Materii, którą trafie ując potrafią jedynie poeci. W zasadzie jedynie jej kontur. Dopełnienie jest sprawą indywidualną każdego człowieka. Mówią głupcy - nie każdy, kto pisze wiersze od razu jest poetą. Mądrzy ripostują - nie każdy kto jest poetą pisze wiersze. Istnieją poeci, o których się literaturze nie śniło. Poeci, którzy spoglądając na niebo widzą jedynie czasem prześwity błękitu, czy gwiazd, bo osacza ich ten świat. Wznosi się azbest jak mur obozu śmierci, a na betonie nie rośnie trawa. Pochłonięci tak codziennością, że nie mają jak dostrzec wartości. Pochłonęli wszystkie rozumy i teraz się duszą ich dusze, bo chciałyby gdzie indziej. A niewiele można już zrobić...
Towarzyszu podróży
Zbudowałeś byt swój zasklepiając jak termit wyloty ku światłu
I zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków
W dławiącym rytuale codziennego życia
I choć przyprawia cię on codziennie o szaleństwo
Mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału
Przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i uczuciom
Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć
O swej kondycji człowieka
Teraz glina, z której zostałeś utworzony
Wyschła i stwardniała
Nikt już się nie dobudzi w tobie…
… astronoma
… muzyka
… altruisty
… poety
… człowieka
Którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś
2 KOMENTARZY:
Niepoprawny naturalista ;-). Ostatnio zainspirowany jestem książką Grek Zorba. Oto jedna z myśli.
Wszystko na świecie to niejako hieroglify, które opisują sens wszystkiego. Biada temu kto chce odgadnąć ich znaczenie. Kiedy je odkrywamy, przeważnie jest za późno.
Im dłużej nad tym myślę, tym bardziej dochodzę do wniosku, że skoro Stwórca śle do nas jakąś wiadomość, to my staramy się jakoś odpowiedzieć. Jakoś na skalę naszych możliwości. A że człowiek jest różny to i skala jest różna. Tylko czy tak naprawdę chcemy odpowiadać?
"Pochłonięci tak codziennością, że nie mają jak dostrzec wartości."- te słowa z notki najbardziej do mnie przemówiły, oraz słowa skierowane do Towarzysza Podróży..
Ponieważ teraz zbliżają Święta to życzę Ci Dawidzie przede wszystkim spokoju i nie zatracenia się w tej codzienności..a także życia z WIARĄ, NADZIEJĄ i MIŁOŚCIĄ w sercu:)
A propos podróżowania zacytuję tekst piosenki "Podróż":
Sł. Kazimierz Wierzyński
Muz. T. Skierczyński
"Nie szperaj w rozkładach jazdy,
O której godzinie, na którym peronie,
Gdzie się przesiada, kiedy granica,
Jaka waluta, czy wyjdą na dworzec,
Jeden już odszedł, drugi podają,
I wszystko co czeka, znowu zostanie
Na wieczne nasze niedoczekanie
I znów się spóźnimy tak jak na pociąg
Na resztkę tej krótkiej przyszłości.
Jedźmy, kochanie..."
Dawidzie na koniec życzę, Ci aby przy Tobie była osobą przy której odnajdziesz chwilę spokoju i z którą będziesz "podróżował" po tym świecie :)
-d.
Prześlij komentarz