Dwoje nie na temat

W ciemnych pokojach, punktowe światełka liżące blat. Mleczne smugi szklanych ekranów. Stukają opuszki palców miarowo i powoli. Jedyna pociecha w tym, że zabierają im czas i prowadzą jeszcze głębiej w noc. Piętro wyżej jakieś kroki, piętro niżej sen. Oni są cholernymi introwertykami. Używają tych samych słów, co ci drudzy i darzą siebie identycznymi gestami, tylko po to aby ich unikać za chwilę. Szukają zbywającego czasu, który niczym nie różni się od czasu prawdziwie wolnego. Kilka prostych, uroczych słów na smugach ekranów i jakieś nikłe cienie w punktowym świetle żarówek. A cała reszta idzie naprzód swoim tempem. A oni tacy nie na temat...

Skrajności nokturny zawoalowane