Uciekamy...

Unikamy odpowiedzialności za rozpędzony świat
Za to, że nie ma następnego dnia
Jest tylko dziś – powielane, matowe
Podobne do mojego stanu
Unikamy odpowiedzialności za zimne ręce, za głodne oczy
Za niepokój o własne miejsce, o to co będzie

Unikamy odpowiedzialności za słowa i gesty
Za myślenie, które nie pozwala wierzyć
Za nadmierne w siebie zapatrzenie
Za nie kochanie, za permanentne zagubienie
Uciekamy od próby powrotu, od przyznania racji
Od zobaczenia siebie w prawdziwym świetle
Od szukania prawdy od siebie

Porozmawiajmy o tym, co się dzieje z miłością
Dlaczego miasta wychodzą z siebie
Że nie chcą więcej patrzeć na ludzi, którym jest coraz inaczej
Porozmawiajmy o tym, co się dzieje naprawdę
Że prawie matki, że prawie dzieci
Że mało kto wie, co się dzisiaj święci…
Porozmawiajmy: o Tobie i o mnie

Nie ma nic!
Nie ma nic!!
Nie ma nic!!!
Nie ma nic!!!!

Anastasis - Uciekamy

Skrajności refleksyjnie