Smak Niepoznany

Jakże wielu z nas przez swą nieśmiałość zaledwie marzy o Smaku Niepoznanym. Niedostępność absorbuje każdy odruch dążący do odkrycia go. Niedostępność zbudowana na silnym pragnieniu bycia niezależnym potrafi na swój sposób fascynować. Fascynujące przeświadczenie w słowach - nie poznasz mnie, nie chcę tego, postrzegaj mnie jako tajemnicę. Zajdź w głowę nad moją skomplikowaną osobowością. Nie wiesz co kryją te niepewne jak ocean oczy. Co tam w sercu. Nazwij mnie chorobliwie powściągliwym. Permanentnie zamkniętym. Wytrwaj we mnie idącym w zaparte, że nikt, zupełnie nikt tak naprawdę nic o mnie nie wie. Rozzłość się proszę, spoliczkuj wściekłością żem uparty i zamknięty. Potem już nie będziesz wiedziała z jaką pasją okopałem się przed tobą Niepoznana, nawet nie zauważysz jak się do mnie zbliżysz, a odwrócony wzrok nie zauważy, że we mnie dostrzegłby wszystko. Właśnie w tej chwili, miałabyś mnie całego. Nic z tego nie rozumiesz? Dlaczego więc mimo odwróconego wzroku wciąż tu jesteś. Dziwne, ale wiem dlaczego. Taki we mnie wewnętrzny brak mocuje się z moją niezależnością, że aż to widoczne. Dwa przeciwne bieguny, a ty stanęłaś pomiędzy nimi. I wciąż nie znam. Cię.

Skrajności od rzeczy do rzeczy